Dímelo en...

Mostrando entradas con la etiqueta traxe tradicional galego. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta traxe tradicional galego. Mostrar todas las entradas

domingo, 21 de febrero de 2021

ROSALÍA DE CASTRO. Letras Galegas.

 ROSALÍA DE CASTRO

PÓRTICO DA GLORIA

                       «Santos i apóstoles, ¡védeos!, parece                                                   
                         que os labios moven, que falan quedo                                                
                          os uns cos outros                                                                               
                         ¿Estarán vivos?, ¿serán de pedra                                                        
                         aqués sembrantes tan verdadeiros,                                                     
                         aquelas túnicas maravillosas,                                                             
                         aqueles ollos de vida cheos?»                                                            

FOLLAS NOVAS

Estes versos que Rosalía de Castro dedicou ao Pórtico da Gloria ben poderían servir para admirar o novo rostro da obra do mestre Mateo, cumio da arte románica en Galicia, España e Europa.


Apóstolos

Paseo da Ferradura, 

Alameda da cidade de Santiago

Escultura a Rosalía de Castro

 




CRUCEIRO de RAMÍREZ

Capítulo aparte merece a historia do cruceiro ubicado na praza de San Fiz de Solovio, que custodia o recordo dun asesinato ao que Rosalía  dedicolle uns parágrafos no capítulo IV de Follas Novas (Da Terra). 


“Cruceiro de Ramírez que te ergues solitario
dos Agros na espranada, antre as rosas dos campos:
o sol da tarde pousa en ti o postreiro raio
coma nun alma triste pousa un soño dourado.
Algunha vez no estío, eu ó teu pe sentada
escoito silenciosa, mentras a tarde acaba;
baixo das pedras mudas, que teu secreto gardan,
maxino que resoa o brando son dun arpa,
¡música incomprensible que doutros mundos fala!
¡Tal de Memnón se oían ó amañecer na estatua
aqueles sons divinos que as almas encantaban!”

(Rosalía de Castro, Follas novas IV)

 
Cruceiro de Ramírez. 
Santiago de Compostela

O cruceiro foi trasladado a Solovio dende o lugar no que Joseph Ramírez de Arellano, estudiante en Santiago, foi caído por una liorta en 1718.


Obradoiros de Poesía



🌘🌟🌟🌟🌞🌞🌞🌞🌞🌟🌟🌟🌘🌘🌘🌟🌟🌟🌞🌞🌞🌞🌞🌟🌟🌟🌘🌘🌘
en Ofiuco  🌟★☆★☆★☆★☆


🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌞🌞🌞🌞🌞🌟🌟🌟🌘🌘🌘🌘






Pensamento
A flor de Rosalía...

  
CEP SEQUELO 2022

                                                          

                                                                      

Ricardo Carballo Calero.






Resumo da súa traxectoria



                                                          

                                                                      


CASTELAO

El Cruceiro de Estribela original, 
en la Praza das Cinco Rúas de Pontevedra.LALO R. VILLAR

Cruceiro del atrio de la Colexiata de Sª. María. Alfoso R. Castelao
En » Cruces de Pedra da Galiza «. 1950.


Pero como escribió Castelao en su libro Cousas: “Onde hai un cruceiro houbo sempre un pecado e cada cruceiro é unha oración de pedra que fixo baixar un perdón do Ceo, polo arrepentimento de quen o pagou e polo gran sentimento de quen o fixo”.

TRAXE TRADICIONAL GALEGO



martes, 21 de abril de 2020

GALICIA. Escudo, Bandera, Himno...

GALICIA

ESCUDO DE GALICIA

ESCUDO GALEGO
El motivo de que el escudo contenga siete cruces 
se corresponde con la anterior división provincial de los territorios gallegos del antiguo Reino de Galicia.
 Las siete provincias eran:


El escudo de Galicia trae, en campo de azur, un cáliz de oro sumado de una hostia de plata, y acompañado de siete cruces recortadas del mismo metal, tres a cada lado y una en el centro del jefe.



De Alberto Durero - Arch of Maximilian I
"rey de Galyce" 

Cómo se di caliz en grego?


CÁLICES
El autor habría representado, por la cercanía fonética entre «Galyce» y «calice»
 las figuras de tres cálices
Armas del Rey de Galyce en el Armorial Segar, año 1282.


catedral de Lugo

La catedral posee el privilegio papal de exposición permanente del Santísimo Sacramento, de ahí el cáliz y la hostia que aparecen en el escudo de la ciudad con la leyenda Hic hoc misterivm fidei firmiter prifitemvr (Creemos con fidelidad en este misterio), en referencia al misterio de la Eucaristía y que se trasladó al propio escudo de Galicia. Es Patrimonio Mundial de la Humanidad desde el año 2015, declarada por la UNESCO. Este hecho hace que se denomine a Lugo como la ciudad del Sacramento.

CATEDRAL DE SANTA MARÍA DE LUGO
Pica na imaxe para visitar a catedral de Lugo
VISITA 360º


💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀

Himno galego

Letras Galegas 2020
Alcalde de Ferrol ,Presidente da Real Academia Galega e a filla de Ricardo Carballo Calero.
Exposición  Carballo Calero,
 lingüista, escritor, poeta, defensor de la lengua gallega.



Historia de Galicia en 10 minutos
La belleza de esta tierra...
 el verde, sus costas, su idioma, la lluvia, su cultura y sus gentes.




Himno de Galicia
Quizáis o himno con máis morriña do mundo,
capaz de cicatrizar feridas e enconos.



ESCUDO DE GALICIA
Manualidade en papel do escudo galego para nenos de primaria





💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀


TRAXE TRADICIONAL GALEGO


PEZAS DE TRAXE GALEGO

HOME.......................................MULLER
 MONTEIRA..................................................PANO DA CABEZA
CAMISA...........................................................................BLUSA
CHALECO.....................................................................DENGUE
CAMISETA INTERIOR............................................CAMISOLA
CIROLAS........................................................................POLOLO
CALZÓN EXTERIOR..........................................................SAIA
FAIXA............................................................................MANDIL
POLAINAS..................................................MEDIAS CALADAS



 


💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀💙👀


CRUCEIROS

Capítulo aparte merece la historia del cruceiro ubicado en la plaza de San Fiz de Solovio, que custodia el recuerdo de un asesinato al que Rosalía le dedico unos párrafos en  el capítulo IV de Follas Novas (Da Terra). 


“Cruceiro de Ramírez que te ergues solitario
dos Agros na espranada, antre as rosas dos campos:
o sol da tarde pousa en ti o postreiro raio
coma nun alma triste pousa un soño dourado.

Algunha vez no estío, eu ó teu pe sentada
escoito silenciosa, mentras a tarde acaba;
baixo das pedras mudas, que teu secreto gardan,
maxino que resoa o brando son dun arpa,
¡música incomprensible que doutros mundos fala!

¡Tal de Memnón se oían ó amañecer na estatua
aqueles sons divinos que as almas encantaban!”

(Rosalía de Castro, Follas novas IV)

 
Cruceiro de Ramírez. 
Santiago de Compostela

El cruceiro fue trasladado a Solovio desde el lugar en el que Joseph Ramírez de Arellano, estudiante en Santiago, fue caído por una reyerta en 1718.


 Escribió Castelao en su libro Cousas: “Onde hai un cruceiro houbo sempre un pecado e cada cruceiro é unha oración de pedra que fixo baixar un perdón do Ceo, polo arrepentimento de quen o pagou e polo gran sentimento de quen o fixo”.